Diablo

Kazano mi napisać o obecnej sytuacji politycznej w Azerbejdżanie. Zdecydowałem jednak, że w tym artykule poruszę sprawę Diablo - kultowej gry, wokół której toczą się do teraz dyskusje. Gra ta wydana została w pierwszym tygodniu 1997 roku i praktycznie od razu zyskała sobie wielu zwolenników. Jednak, jak zawsze, musieli się znaleźć ludzie którzy przyczepili się do tego, że gry tej do gatunku cRPG zaliczyć nie można. I niestety ja zaliczam się do tej grupy, co jednak nie zmiana faktu, że tę grę kocham, kochałem i kochać będę! No dobrze skończę już te czułości i zajmę się jej opisaniem w skrócie.

Diablo jest trójwymiarową zręcznościówką we wspaniałej oprawie graficznej. Doprawdy piękny jest widok maga, który miota wspaniałymi czarami niszcząc wszystko co może wokół siebie lub gdy potwór ginie obracając się, sycząc i wybuchając zarazem. Ale znowu się rozczulam, więc przejdę do konkretów.

W grze do wyboru mamy trzy postacie. Są to: Wojownik, Mag i Złodziejka. Każdy ma inne początkowe atrybuty i w jego rękach inaczej zachowuje się każda broń. Na przykład Mag nigdy nie będzie tak władał toporem jak Wojownik, natomiast Wojownik nie będzie tak dobrze strzelał z łuku jak Złodziejka.

Fabułę tej gry poznajemy dopiero podczas jej trwania. Na początku wiadomo tylko, że w podziemiach katedry dzieją się złe rzeczy. Jednak gdy zapuścimy się głębiej w nasz labirynt odkryjemy dużo naprawdę ciekawych rzeczy, na przykład o samym Diablo i jego braciach. Ale o fabule kiedy indziej.

Kolejną sprawą, którą naprawdę warto poruszyć jest muzyka. Jest to muzyka naprawdę przez duże M. Te rytmy, te jęki i inne tego typu sprawy dodają grze klimatu, który powala (zwłaszcza gdy gra się nocą).

I jeszcze jedno - jeżeli macie jakieś pytanie dotyczące tej gry lub chcecie podyskutować na temat Diablo - gra cRPG czy nie? to piszcie do mnie!

Monster