# Tawerna RPG numer 116

## Orientalno-cyberpunkowe klimaty

### Cold Fusion and Rukkanor - Silk Road

Pustynia to miejsce niegościnne. Przeżywają jedynie najsilniejsi. Ci, którzy potrafią podporządkować sobie innych i wykorzystać ich do ostatniej kropli potu. Niestety przegrałem i cieszę się, że mogę prowadzić przynajmniej ten dziennik, w który przeleję moją nienawiść i samotność.

#### Akhimim

Nie pamiętam już czasów, kiedy nikt nie ważył się podnieść na mnie ręki, a mój bicz spijał krew z niewolniczych barków. Teraz role się odwróciły, mój klan upadł, a ja dostałem się w niewolę do kupieckiej karawany. Trzeci dzień przemierzamy już pustynię. Czerwone, spieczone słońcem kamienie ranią moje stopy przyzwyczajone do atłasów, a powróz głęboko wcina się w skórę nadgarstków. Moje oczy wysychają i przestają dostrzegać dzieła Stwórcy, a moje plecy noszą na sobie pieczącą i zeschniętą skorupę krwi.

Ileż bym dał, by Najwyższy ściągnął swój gniew na mych oprawców! Niech obudzą się ze skorpionem w sakwie, a ich żony dosięgnie uwiąd! Niechaj ich języki, teraz pogrążone w obłudnej modlitwie, sczezną i staną się pyłem pustyni! Nienawidzę ich tak samo, jak ogień nienawidzi wody, słońce chmur, a piaski pustyni zielonej oazy! Obiecuję, moja zemsta będzie okrutna!

#### Yarkand

Wciąż tylko piasek i kamienie. Płoną czerwienią, tak jak moje oczy, nieprzyzwyczajone do ciągłego blasku słońca. Mój gniew i zapalczywość zelżały, czuję, że nie przydałyby mi się na nic, tak daleko od oazy. Cierpię, o Stwórco… Za co skazałeś mnie na tę tułaczkę?! Zbieram nawóz koni i co noc gładzę je i układam do snu jak matka, klacz kochająca swoje źrebięta. Przyzwyczajam się do nowej roli, zrobię wszystko za łyk wody w tej niezmiernej spiekocie. Niechaj deszcz zwilży tę wyschniętą ziemię, moje popękane stopy i zmartwiałe oczy. Droga się dłuży i nie widać jej końca. Wciąż daleko. Daleko. Daleko…

#### Saphar

Potężne plemię koczowników – jeźdźców pustyni – depcze nam po piętach! Przyśpieszyliśmy, dzieci płaczą na wozach. Mogłem dosiąść muła, chwała niech będzie Najwyższemu, bo moje nogi odmawiały już posłuszeństwa. Mam nadzieję, że umkniemy zagładzie i sułtan piasków nie dogoni nas przed oazą. Marny byłby mój los, gdybym wpadł w ręce tych barbarzyńców. Stałbym się gorzej niż eunuchem, czyszcząc końskie zady i zapinając sprzączki u butów jeźdźców! Krzyki, poganianie koni. Musieliśmy jednego zostawić, skręcił kostkę. Prawa pustyni są nieubłagane – umrze, bo był za słaby. Bóg ognia sam zabiera swoje ofiary. Oby nasza karawana nie stała się jego pożywką!

#### Gades

Zdołaliśmy umknąć koczownikom! Leżę teraz przy szemrzącej oazie i daję odpocząć moim członkom.

Nie dowierzam oczom, w świetle księżyca i gwiazd wydaje mi się, że przy źródle kobiety o nieziemskiej urodzie tańczą dziwny hipnotyczny taniec. Wiją się jak królewskie kobry i spoglądają w moim kierunku. O, gdyby mój harem miał takie nabytki, z żałości po jego utracie pękłoby mi serce. Lecz co to, czyżby się zbliżały? Pochylają się nad śpiącymi mężczyznami? Jedna z nich, sunąc, jakby prześlizgnęła się do mnie. Jej ciemne oczy są tak głębokie, robię się senny...

#### Horaia

O, niewdzięczny Stwórco! Wyklinam ciebie, odejdź! Mi już zgotowana śmierć, a ty nie zareagowałeś w żaden sposób. Jestem sam na pustyni, każda chwila zbliża mnie w zimne objęcia najczulszej z opiekunek. Gdzie jest oaza?! Jak się tutaj znalazłem?! Mam halucynacje. Umysł odmawia mi posłuszeństwa. I przede mną, przy mnie i za mną ślady. Nie do pomylenia z niczym innym. Ślady wężowych łusek. Lecz na co strach, skoro cienia brak! Wody… Chłodu… Ślepnę! O matko nocy, pozwól mi wtulić się już w twe łono… Szaleństwo trawi mój umysł, oddam wszystko za cień i wodę!

#### Kandahar

Ten sen przedśmiertny… Znowu te kobiety, chyba w świątyni plugastwa i rozpusty. Dolne połowy ich ciał pozbawione są nóg, a miast tego mają potężne, wężowe ogony. I wiją się szaleńczo, rozrywając na oczach kupców ciała ich dzieci i żon. W końcu, w opętańczym tańcu, rozwierają swe szczęki i wyciągają kły! Z pragnieniem w oczach pożerają kupców. Krzyki, jęki, fetor krwi, moczu i kału, taniec cieni i wężowych potworów, starożytne freski na ścianach podziemnej świątyni – wszystko to miesza się ze sobą, wchodzi do mojej głowy. Pragnę tego, szczęśliwy jestem, widząc cierpienia moich byłych prześladowców! Oddam duszę, żeby ciągnęły się jeszcze dłużej, żeby móc się dołączyć!

#### Charax

Nie mam już duszy, zatopiony jestem w jej oczach, czarnych i głębokich, w których tańczy z dziką żądzą światło pochodni. Zlizuję krew z jej szyi. W uniesieniu owija mnie lekko, pieszczotliwie swym ogonem. Pragnę i pragnę więcej. Jej pocałunki są mroźne niczym lód, językiem wyczuwam kły rozrywające mięso zagubionych podróżników. Jej ogon, suchy jak piasek pustyni, ociera się o me plecy. To jest moje przeznaczenie…

#### Berenica

Nie wiem, co za wizje otępiły mój umysł! Padłem ofiarą potworów, które oprócz nasienia ukradły mi coś więcej – moją esencję, wewnętrzny ogień – duszę. Nie mogę zostać w ich lochach, wydostanę się stąd. Znalazłem szablę wyszczerbioną zębem czasu, jednak zdatną do użytku.

Krew pierwszej wężycy płynęła wartko, śmierdziała zgnilizną i przypominała raczej wodę wymieszaną z ropą. Każda kolejna szybko ginęła od mych cięć. Lawirowałem pomiędzy nimi i rozrywałem ich ciała – mych wyzwolicielek, karmicielek i nałożnic – zbliżając się do wyjścia. Tym razem to ja zatańczę wraz ze śmiercią i to ja będę spijał krew mych wrogów w dzikim szale! Wydostanę się stąd, przyprowadzę ze sobą armię i zniszczę te potwory nękające Sprawiedliwych!

#### Thaton

Jestem w niekończących się ruinach, pośród starożytnych kolumn i resztek budynków zbudowanych przez cywilizację przed nastaniem rodzaju ludzkiego. Księżyc płonie światłem zemsty, a ja męczę się tym kluczeniem. Piasek osuwa mi się spod stóp, nie wiem, gdzie znajdę wyjście. Cienie lęgną się wokół, a pośród cieni słychać pełzanie i trzeszczenie łusek strasznych istot. Z ich krwią zmieszałem siebie, ich gardziele wessały mą duszę, tracę nadzieję – jestem im przeznaczony. Nie śmiem zwrócić się do Stwórcy, odwrócił ode mnie wzrok. Moje ramię opadło, miecz się wyszczerbił, a wola upadła. Kładę się na piasku, pozostawię tutaj mój dziennik, byś ty, podróżniku pustyni, nigdy nie skalał swej duszy i nie stracił tyle co ja. Zbliżają się. Ich oczy płoną. Pragną mnie, mojej krwi. I na zawsze stanę się niewolnikiem tych ruin zapomnienia.

Żegnaj.

Płyta Silk Road jest polskim projektem zespołów Cold Fusion i Rukkanor (znanych głównie z wykonywania Martialu ew. Martial/Industrial). Wydana została w 2008 roku i zawiera 9 utworów – nazwy nawiązują do dawnych miast leżących na tytułowym Jedwabnym Szlaku.

Dlaczego chcę polecić tę właśnie płytę grającym w RPG? Jest bardzo udana pod każdym względem. Większość utworów utrzymuje wysoki poziom i nie odstaje od reszty (mają też właściwą długość, by pobudzić wyobraźnię – nie kończą się już po dwóch minutach). Tytuł – Silk Road – jasno sugeruje, jakim klimatem zostaniemy uraczeni. I tak otrzymujemy muzykę silnie naznaczoną orientem, w której pojawiają się także dźwięki bliższe nowoczesności – daje to ciekawą mieszankę i przywołuje na myśl nie tylko pustynię, ale także wielkie cyberpunkowe megalopolis.

Muzyka serwowana przez Cold Fusion i Rukkanor jest raczej muzyką tła. Nie ma tam mocnych kawałków do walki. W sam raz nadaje się do długich podróży po pustyni, eksploracji systemów jaskiń i starożytnych świątyń albo przemieszczania się po cyberpunkowym mieście. Na dobrą sprawę świetnie może sprawdzić się na sesjach Neuroshimy, gdzie i pustynie, i nowoczesna technologia są za pan brat (szczególnie że soundtrack z Fallouta jest już trochę wyeksploatowany).

Ja sam z powodzeniem używałem Silk Road na sesji Gasnących Słońc. Gracze wędrowali po pustynnej planecie, następnie przeczesywali jaskinię (gdzie zdarzyło im się walczyć i uciekać przed wzbierającą lawą) i muzyka świetnie budowała klimat, nie kłócąc się z nim w żadnym momencie (nawet podczas starcia z przeciwnikami).

Inne systemy? Oczywiście Cyberpunk, pustynne Dungeons and Dragons i Warhammer, wszystko związane z eksploracją kosmosu (gry gwiezdnowojenne). Poza tym wspomniana już wcześniej Neuroshima oraz Gasnące Słońca plus Legenda Pięciu Kręgów (krainy Fu Lenga lub szlaki Jednorożców) i Zew Cthulhu (Szalony Arab, miasto kolumn itp.) – przy tych grach Silk Road wydaje się wręcz pozycją obowiązkową!

Nawet jeśli sesja się skończy, można usiąść samemu, założyć słuchawki i stać się kolejnym z kupców, żołnierzy lub pielgrzymów wędrujących Jedwabnym Szlakiem.

Na pewno nikt nie poczuje się zawiedziony.

Tytuł: | Silk Road
Twórcy: | Cold Fusion/Rukkanor
Wydawnictwo: | Rage in Eden Records
Systemy: | Neuroshima, Zew Cthulhu, Gasnące Słońca, Legenda 5 Kręgów, Cyberpunk oraz systemy fantasy z elementami kultury orientu
Słowa - klucze: | pustynia, kultura orientalna, starożytność, świątynie, Chiny, Bliski Wschód, podróż, karawany, Islam, Arabia, kupiectwo, Cyberpunk, bezmiar, ogrom, opuszczenie, pustka, poszukiwania, pielgrzymka
Typ: | Muzyka tła
Ocena: | 5

Autor: CoB

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.