# Tawerna RPG numer 105

## Śmierć spotkała mnie w lesie

> ciemność w lesie
> wycie niesie
> wiatr i burza
> w mrok zanurza
> cały świat
> diabła brat
> krwawo słońce zaszło
> wszelkie światło zgasło
> idę przez las
> w zły ten czas
> ziemia drży
> szczerzą kły
> bestie cieni
> któż odmienił
> noc tą tak?
> tchu mi brak
> duszno, ciężko,
> stąpam miękko
> słyszę trzask
> kiedyż blask
> powstanie słońca
> nie ma nawet już miesiąca
> niebo smołą zaszło srodze
> w nocy niby w wodzie brodzę
> błyska oko
> ja głęboko
> w sobie duszę
> cierpiąc straszne tak katusze
> by nie krzyknąć
> cienie cieni nie chcą zniknąć
> coś przemyka
> stawem prztyka
> liści szum
> wokół tłum
> a ja sam
> w ciemności trwam
> ciężkie chmury niesie wiatr
> jak mi słońca teraz brak
> już w oddali echo grzmi
> ktoś otworzył piekła drzwi
> ktoś dobiera się do wrót
> utknął mi w pułapce but
> sapię ciężko, noga tkwi
> słyszę jak ze mnie drwi
> wrogie drzewo, trzęsie liśćmi
> "My po ciebie tutaj przyszli,
> my po duszę twoją są!"
> słyszę już wyraźnie zło
> nogę uwolniłem z trzaskiem
> zawtórował mi ktoś mlaskiem
> połknął ślinę i zacharczał
> z lewej dziko ktoś zawarczał
> świetlik oczu błyska ku mnie
> już nie będę stawał dumnie
> nogi z waty, serce wali
> Las się pali! Las się pali!
> ciężki grzmot ponad stropem
> noc oblewa nas syropem
> las już płonie
> pot na skronie
> mi wystąpił
> jużem zwątpił
> wąż się skrada
> deszcz już pada
> ciężkie krople
> szybko zmokłem
> otoczony ciasnym kręgiem
> wystraszony na potęgę
> ciemną postać rozpoznaję
> nic po sobie znać nie daję
> oto śmierć po mnie przychodzi
> "Toż to przecież się nie godzi!
> Odziej synu, tu mój płaszcz
> zanim się przeziębisz - masz!"
> Wziąłem go i założyłem
> mroczną postać zobaczyłem
> bladą twarz ku mnie zwrócił
> "Z drogi cienia tyś powrócił."
> Białą dłonią wskazał las
> "Na nas czas."
> Nim płomienie nas dopadły
> nim gałęzie płonąc spadły
> byłem w domu mokry cały
> krople w okna wciąż stukały
> "Oddaj płaszcz. Dam Ci też radę.
> Już nie próbuj. Nie, niech żaden
> nie próbuje w takiej nocy
> poprzez las samotnie kroczyć."
> Strzepnął płaszcz, założył wolno
> i znów przybrał swą potworną
> postać kościotrupa z kosą
> po czym chrzęszcząc bosą stopą
> wyszedł drzwiami kulturalnie
> i na koniec wskazał na mnie
> "Ja tu jeszcze wrócę,
> potrwa dłużej to niż krócej…"

Autor: Blantus

Spis Treści

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.