# Tawerna RPG numer 105

## Pociąg dusz

> co wieczór wśród ognia zniczy
> pędzi torami pociąg pełen ciszy
> blask trupi z przedziałów bije
> gdy po torach jak wąż się wije
> sam diabeł jest maszynistą
> po mnie on jedzie, oczywistą
> to sprawą i nie jest zabawą
> spotkanie z bladym złem
> i już po chwili z nimi mknę
> widma ogniki palą jadowite
> i przecinają cienkich nitek
> życia setki codziennie
> śmiech przeszywa mnie piekielnie
> diabła co gwizdkiem wyje
> kolejne światełka, a teraz czyje?
> gdy sięgał po mnie łapą czarną
> sam diabeł i byłem marną
> cienistą istotą, objawił się Bóg
> najlepiej jak tylko on mógł
> w blasku błyskawic i ryku trąb
> grzmotów podobnych do bomb
> zstąpił naprzeciw nas
> "Zabieraj sługi i wynoś się wraz!"
> rzekł Bóg do diabła, lecz ten
> odpowiedź miał przepełnioną złem
> "Czego tu chcesz? Pierwszy tu byłem.
> Godnym sposobem dusze zdobyłem.
> Odejdź, nie Twoja to sprawa.
> Moja będzie tu zabawa!"
> potem spojrzał raz jeszcze i uknuł plan
> wszak nie bez powodu Szatanem zwan
> "Dam Ci szansę Ojcze drogi.
> Chwyć karty i graj w pokera." Złowrogi
> uśmiech spłynął mu na usta.
> "Och Boże! Ratuj mnie, ocal dziś!"
> Krzyknąłem widząc spojrzenia ich.
> Zgodził się Bóg na układ ten.
> Zaczęli grę i niczym sen
> trwało to jakiś czas
> lecz diabeł oszukiwał wraz,
> a Bóg uczciwie grał.
> Jam zaś łkał.
> Zaczęli od setki dusz
> lecz podnieśli już
> stawkę do tysiąca ich
> i nawet diabeł ścichł.
> pięćdziesiąt tysięcy dusz gdy Bóg z fullem grał
> lecz diabeł asy trzy miał
> "Boże nie daj mu wygrać!"
> Przestałem na chwilę łkać
> i patrzyłem jak Bóg podnosi stawkę
> i daje sto tysięcy dusz w odstawkę
> a diabeł sięga po czwartego asa z rękawa
> stracona sprawa
> Diabeł wygrał, choć oszukiwał
> lecz tylko czas zyskiwał
> wielkie rozliczenie
> zyskało odroczenie.
> i rzekłem Bogu na koniec:
> "Boże! Nie dozwól wygrać mu!" Lecz nie dał mi rzec
> więcej nic,
> bo diabeł przeciął nić…

Autor: Blantus

Spis Treści

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.