# Tawerna RPG numer 103

## Tryptyk. Rozstaje. Rozdroża. Zawieje.

> Rozstaje

> się z miastem, drogowskaz kieruje na kilka końców
> świata. Przy jednym rośnie krzyż z nieproporcjonalnym
> Chrystusem. Przyjdzie, wyjmie gwóźdź z trzech desek
> i dokona przedwczesnej paruzji. Położy Jezusa na rozstaju
> stóp, a będą to też jego

> stopy.

> Rozdroża

> się na dobre
> i w kratę, kieruje czołówką
> peletonu, najpierw osocze,

> potem wschód. I czeka,
> aż dojdzie. Śpiew,

> czarna kawa.

> Zawieje

> go gąszczem wywodów, dowodów,
> ciętą ripostą, później – trafną pointą. Zawieje go w domu
> i na pe-ka-pe, dogoni nawet tam, gdzie milczy
> em-pe-trzy, rozwieje i nadzieje

> na schemat. Rozkręci mu włosy, poskłada, by rozłożyć, naniesie
> poprawę, zawieje na zachód. Nauczy angielskiego, ogłuszy obrazem,
> wyprowadzi wzór tycia i czytania gazet, puści audycję
> w er-em-ef-ef-em. Rozszarpie na strzępy,
> które rozniesie

> na ciasnej stronie świata, na łzawym
> wykresie pro fide, rege, lege,
> pro publico bono,
> bo tak każe obyczaj, bo tak chce
> społeczeństwo, bo taki jest
> zwyczaj, bo i tak
> nie umknie, bo wszędzie

> zawieje. I to jest schyłek,
> i kręte się dzieje, i zima
> obniżek,

> wiosna ludu.

Autor: Neprijatel

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.