# Tawerna RPG numer 103

## Wiedźmin i krabąszcze

> w pewnej wiosce, rzec to znana
> rozpleniła się zaraza, bo od rana
> tam grasują wielkie bestie
> i nie mają w dobrym geście
> zamiaru oszczędzać tubylców
> bandy niemilców
> są to krabąszcze, zabójcze żuki
> wyrwały się z wymiaru luki
> i ssą, gryzą i kąsają
> beznamiętnie zabijają
> zawezwano więc wiedźmina
> niech je wszystkie powyrzyna
> zjawił się po czasie
> i zobaczył, jak się pasie
> wielki na wójcie żuk
> wydobył wiedźmin coś z juk
> i wypiwszy kilka łyków
> zaprezentował trików
> parę na rozgrzewkę
> bard rozpoczął swoją śpiewkę
> skoczył naprzód między wroga
> już odcięta jedna noga
> za nią druga, trzecia, czwarta
> ten białowłos ma ci czarta
> chyba moce jakie w sobie
> to nie mieści mi się w głowie
> już chroboczą chrząstki, stawy
> spod posoki nawet trawy
> już nie widać, wszędzie szczątki
> a są ledwie to początki
> bo krabąszczy hordy całe
> już wiedźmina otaczały
> miecz zaświstał
> no i sprawa oczywista
> padło kilka bestii naraz
> ale chwila, ale zaraz
> ta przewaga jest zbyt duża
> a na środku jest kałuża
> wpadł tam wiedźmin, na kolana
> już na ręku jego rana
> krew poczuły żuki dzikie
> czy wykręci się on trikiem
> tak, odskoczył po pancerzach
> i do chaty pędem zmierza
> stado za nim, chaotycznie
> dla wiedźmina nazbyt licznie
> tam po jednym je wycina
> jednak sroga jego mina
> ból osłabia, krew wycieka
> bestii mrowie, czas ucieka
> ściany chaty na kształt tapet
> są we flakach, a on o parapet
> wyrżnął głową
> trzeba wezwać pomoc nową
> bard fałszywie w strunę szarpnął
> wiedźmin ledwie krwią coś charknął
> rozszarpały go potwory
> nie wybrałem dobrej pory
> na zwiedzanie tego kraju
> choć jest piękny bardzo w maju
> zwiewam teraz w dzikim pędzie
> one za mną. co to będzie?

Autor: Blantus

Spis Treści

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.