# Tawerna RPG numer 100

## Sierpień

> Znów wieczór maluje horyzont fioletem;
> Ja idę po drogach wśród cichych równin,
> Już nagich. Żurawie witają poetę,
> Co je z drzew owoce, a pije ze studni...

> A nozdrza orzeźwia i drażni powietrze,
> Tak świeże i zimne, tak mgielnie ciche.
> Topolom już kora wyziębła na wietrze,
> Więc tulę do siebie - sierpienne, liche...

> Łaskocze po dłoniach cieplejsze muśnięcie:
> To skrzydła anioła - od lat już wielu
> Wymyka się w sierpnie, by wspomnieć tonięcie
> W wieczornej mgle, rosie - i spać w kościele.

> Ja w dłonie nabiorę tej ziemi - tak czarnej;
> Powącham, jak pachnie - nasycę płuca
> I nic nie napiszę - zasadzę tam ziarno,
> Bo to jest poezja - tam w sierpniu wrócę.

> 25 sierpnia
> nocą

Autor: Carchmage

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.