# Tawerna RPG numer 96

## Kurzokłaki

> W pokoiku w ciszy cichej
> siedzą sobie stwory liche.
> Zwierzołaki.
> Kurzokłaki
> Siedzą sobie pod łóżkami.
> Żywią się też pająkami.
> Czasem kulkę z kurzu lepią małą
> i z tą kulką się turlają.
> Cicho siedzą, cichuteńko.
> Nie usłyszysz ich zbyt prędko.
> Choćbyś strzępił uszy stale
> to nie złowisz dźwięku wcale.
> Tam są one, gdzie jest cicho.
> Tam nie gości nawet licho.
> Ciemną nocą wyjrzą z deczka.
> Lecz to ledwie jest chwileczka
> i chowają się z powrotem.
> I nie pytaj co jest potem.
> Siedzą tam i grają w bierki.
> Czasem złapią róg kołderki
> czym wprowadzą cię w rozterki:
> Czy to sama kołdra spada?
> Czy mi bać się nie wypada?
> Może to są zwidy zwykłe.
> Kurzokłaki zaś dość nikle
> tupią sobie niesłyszalnie.
> Żarty strojąc dość banalne.
> W piętę drapią i znikają.
> Bo kontaktu unikają
> i w działaniu takim trwają.
> Ludzi raczej nie poznają
> osobiście.
> Wolą mgliście
> tak przemykać.
> Być i znikać.
> Jak wygląda kurzokłaczek?
> Może jakiś to robaczek?
> Może jest to bydle srogie
> co wygryza Ci podłogę
> i sposobem tam się kryje.
> I wciąż ryje.
> Nikt nie widział. Takie cuda.
> Może jednak się dziś uda.
> Zbroję zatem moje grabie
> i na stwory się zasadzę.
> Noc przeczekam tak w skupieniu
> bo nowemu doświadczeniu
> mile drzwi otwieram zawsze.
> Czasem tylko po nim trzasnę.
> Noc już w pełni,
> może dziś ten sen się spełni?

Autor: Blantus

Spis Treści

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.