# Tawerna RPG numer 95

## Sankt Petersburg

> Mówiono mi o mieście niezwykłej urody,
> Gdzie biały puch z czułością otula człowieka,
> Gdzie ścianę cerkwi sopel srebrzysty obleka
> Gdzie nigdy nie topnieją wiecznie martwe lody

> Gdzie wszędzie oko cieszą puszyste ogrody,
> I gdy łzę jaką roni anielska powieka
> Ta natychmiast zamarza, na ziemię ucieka
> I pada zdobiąc stare wielkich carów grody,

> Gdzie podróżnych witają kłaniając się lasy,
> I nie całkiem wiadomo cóż ów gest ma znaczyć:
> Robią to z szacunku, czy gną je śniegu masy

> Już rozkazuje służbie wierzchowca kulbaczyć,
> I już na długą drogę gotuje zapasy
> I ruszam Sankt Petersburg czym prędzej zobaczyć!

Autor: Alucard

Spis Treści

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.