# Tawerna RPG numer 87

## Sub Iove frigido

> Jakby w czeluść padła włos rozwiawszy przedtem,
> Złocista Kaliope odcisnęła piętno.
> Co wieczór sie zarzy chmurzasta pokrętność
> Poetyckim światłem - ach, boskie ferentes.

> Sub Iove frigido ogrzewam me palce,
> Poeta, kij wędrowca, przy wzroku Poezji.
> Biedne stepy wkoło, spać nie dam finezji
> Łąkowych rusałek - ginę z śmiechem w walce!

> Śmiech mój - tak, szaleńca! szydzi z zimnych ludzi,
> Ten piecze zająca, ten ciągnie swó worek...
> Widzisz, pani, wszystko? Tempora, o mores!
> Czy to wszyscy dzisiaj żyją w tej ułudzie?

> Siste, viator - wołam - nie zachodź mi jeszcze!
> Stój Pani, zostańcie, topmy się w nowy mit,
> Quod felix, faustum fortunatumque sit,
> Obym ja na codzień Żył, wołam, wyję, wrzeszczę...

> Sub Iove zostałem, sub Iove frigido,
> I Jowisz pochmurny wśród braci-księżyców
> Potrafi się odkryć, jak jeden z rodziców
> Pan-Ojciec jawić się - idą cienie, idą...

> 15.05.06 21:41

Autor: Carchmage

Spis Treści

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.