# Tawerna RPG numer 87

## Oda do pióra

> Moje pióro miłe, mój wierny przyjaciel,
> Zgadłeś moje myśli - nie jest to raz pierwszy...
> I choć zwykły jesteś, widzę cię inaczej,
> Ma trwała prawico, współojcu mych wierszy...

> Ciemnogranatowy, bardzo wysłużony,
> Przewodniku głębi, czerni atramentu.
> Blask księżyca iskrzy w srebrzyste korony
> Skuwkę i stalówkę, z połyskiem diamentu.

> Aksamitną ciszę nocy tak bezdennej,
> Jak wszechświat rozległy, kosmos niepoznany,
> Cichy dźwięk wypełnia, skrzypienie tajemne:
> Skrzypi twoje ostrze, inkaust przelany...

> Nie jesteś najbielszym archanielskim piórem,
> Byc może i nie masz wiele majestatu,
> Nie wielbią cię muzy z Apollinem chórem,
> Możesz tylko ufać mnie, swojemu bratu...

> Czerp krew swoją z nieba czarnej, wielkiej nocy,
> Pomóż w słowo odziać bezkresne uczucia,
> Wiesz, że dzisiaj pragnę, czekam twej pomocy:
> Chwytam pióro, piszę, budzę się do życia...

> 13:13 9 VII 2006

Autor: Carchmage

Spis Treści

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.