# Tawerna RPG numer 81

## Opowieść o Pierwszym Mieście

> Na początku był tylko Kain
> Kain który [poświęcił] brata z
> [miłości].
> Kain który został wyrzucony.
> Kain który na wieki przeklęty został nieśmiertelnością.
> Kain który przeklęty został łaknieniem
> Krwi,
> To jest Kain od którego wszyscy przyszliśmy,
> Naszych Ojców Ojciec.

> Gdy minął wiek odkąd żył w
> [krainie Nod].
> W samotności i cierpieniu.
> Przez eon pozostawał samotny
> Ale odchodzące wspomnienia zatapiały jego
> żałość.

> Tak więc powrócił do świata śmiertelnych,
> Do świata który brat jego [Seth, trzeci urodzony
> z Ewy,]
> i [dzieci Setha]
> stworzyli.

> Powrócił i został przyjęty.
> [Gdyż nikt nie mógł zwrócić się przeciw niemu,
> ze względu na Znak jaki na nim spoczywał]
> Ludzie ujrzeli jego potęgę i czcili
> go,
> [Urósł w potęgę, i jego moc była
> silna,
> jego sposoby zachwycania i rozkazywania były wspaniałe]

> [I dzieci Setha uczyniły] go Królem
> swojego wielkiego Miasta, Pierwszego Miasta.

> Lecz Kain był samotny w swej Mocy.
> Głęboko w nim, ziarno samotności
> wydało kwiatostan, i wzrosło ciemnym kwiatem
> Ujrzał w krwi swojej siłę
> płodności
> Przez wezwanie demonów
> i wsłuchanie się w mądrość szeptaną
> Nauczył się sposobów tworzenia dzieci na swoją
> rękę.
> Poznał ich siłę i czyniąc tak
> zdecydował się Przemienić jednego z tych co go otaczali.

> I Uriel, Straszny Uriel, ukazał się
> Kainowi
> tej szczególnej nocy
> i rzekł do niego,

> ?Kainie, jako że jesteś potężny, i
> naznaczony przez Boga,
> wiedz o tym: że każde Dziecko które stworzysz
> będzie
> twoją klątwę nosiło, że każdy z twego potomstwa
> będzie wiecznie kroczył w Kraju Nod, i
> bał się będzie płomienia i słońca, krew tylko pić będzie
> i proch tylko jeść będzie.
> i odkąd nosić będą
> ojca swego zazdrosne nasienie,
> knuć zawsze będą
> i walczyć
> między sobą.
> Nie zgub tych z Adamowych
> Wnuków którzy szukają
> drogi
> w prawości. Kainie!
> Zaniechaj swojej straszliwej Przemiany!"

> Nadal, Kain wiedział co musi zrobić, a
> młody człowiek
> imieniem Enosh, najbardziej ukochany z
> rodzaju Setha,
> błagał by został stworzonym Synem dla mrocznego Ojca.
> A Kain, pomimo słów
> Uriela,
> pochwycił Enosha, i pogrążył go w mrocznym
> Przemienieniu.

> Tak więc, stało się tak, że Kain zmienił
> Enocha i, robiąc to, nazwał Pierwsze Miasto
> Enoch.
> I stało się tak, że błagał Enoch o brata,
> i siostrę, a Kain, pobłażliwy Ojciec,
> dał mu ich, a imiona ich to
> Zillah, której krew przedkładał
> Kain,
> i Irad, którego siła służyła Kainowemu ramieniu.

> I ci Potomkowie Kaina nauczyli się
> sposobu
> tworzenia własnego Potomstwa, i
> Przemienili więcej z plemienia Setha, bezmyślnie.

> Rzekł wtedy mądry Kain. ?Koniec tej
> zbrodni.
> Więcej już nie będzie."
> A słowo Kaina było prawem, i Potomstwo
> usłuchało go.

> Miasto stało przez wiele wieków,
> Aż stało się centrum potężnego Imperium.
> Kain zbliżył się do tych co nie byli jak on.
> [Dzieci Setha] znały go,
> A on, wzajemnie, znał je.

> Ale świat pogrążał się w ciemności przez grzech.
> Dzieci Kaina wędrowały tu i tam,
> folgując swoim mrocznym fascynacjom.

> Kain wpadł w gniew gdy dzieci jego walczyły
> Odkrył oszustwo gdy ujrzał je
> czyniące wojnę światową
> Odczuł smutek kiedy ujrzał jak nadużywają
> [dzieci Setha]

> Kain odczytał znaki
> w ciemniejącym niebie
> ale nie rzekł nic.

> Wtedy nadszedł wielki Potop, wielka powódź, która obmyła
> cały świat.
> Miasto było zniszczone,
> a dzieci Setha wraz z nim.

> Znów, Kain popadł w smutek wielki i odszedł na odludzie.
> Opuścił nas, Potomstwo swoje, aż do naszego końca.

> Odnaleźliśmy go, po wielkich poszukiwaniach
> głęboko w ziemi
> nakazał nam odejść, mówiąc,
> że Powódź była karą,
> za jego powrót do świata
> żywych.
> I obalenie prawdziwego prawa.
> Poprosił byśmy odeszli, aby zapaść mógł w
> Sen.

> Więc powróciliśmy sami by odnaleźć
> dzieci Noego,
> I ogłosiliśmy się nowymi
> Władcami.
> Każdy stworzył Potomstwo.
> Na chwałę Kaina.
> Lecz nie mieliśmy jego mądrości ani
> powściągliwości.
> Wybuchła wielka wojna, Starsi przeciwko
> Swoim Dzieciom,
> tak jak przepowiedział Uriel,
> I Dzieci zabiły swych rodziców.

> Powstały
> Z ogniem i drewnem
> Mieczami i szponami
> Aby zniszczyć tych co je stworzyli

> Rebelianci wznieśli później nowe miasto.
> Poza Imperium upadłym
> zebrali klanów trzynaście
> co rozdzielone były przez Wielką Wojnę,
> i złączyli je razem,

> Powołali Klan Królewski
> [Ventrue],
> Klan Bestii [Gangrel],
> Klan Księżyca [Malkavian],
> Klan Ukrytych [Nosferatu],
> Wędrowny Klan [Ravnos],
> Klan Róży [Toreador],
> Klan Nocy [Lasombra],
> Klan Zmiennokształtnych [Tzimisce],
> Klan Węża [Wyznawcy Seta],
> Klan Śmierci [Kapadocjanie],
> Klan Uzdrowicieli [Salubri],
> Klan Łowców [Assamici],
> I Klan Oświecony [Brujah].

> Zbudowali miasto prześliczne,
> a ludzie czcili ich jako bogów.
> Stworzyli nowe Potomstwo na własną rękę,
> Czwartą Generację Kainitów.
> Ale obawiali się Jyhad,
> Przepowiedni Uriela,
> Więc było zakazane tym Dzieciom
> Tworzenie innych ich rodzaju.
> Dawało to Starszym moc zatrzymania ich
> dla siebie.
> Kiedy Dziecko zostało stworzone, było
> ścigane i zabijane
> a Ojciec jego z nim.

> Mimo że Kain był daleko od nas,
> czuliśmy oko jego uważnie nas obserwujące,
> i wiedzieliśmy że znaczył ruchy nasze
> i ścieżki nasze.

> Przeklął [Malkava], kiedy ten
> zniesławił swój wizerunek
> i zgubił go szaleństwem, na zawsze.
> Kiedy [Nosferatu] został znaleziony gdy zaspokajał
> swój smak
> we wstrętny sposób z Dzieckiem swoim,
> Kain położył rękę na [Nosferatu],
> i rzekł mu że będzie zawsze
> przyodziany swym złem
> i skręcił jego wizerunek.
> Przeklął wszystkich nas, za zabicie pierwszej części
> jego Dzieci, Drugiej Generacji,
> Kiedy polowaliśmy na nich po kolei,
> Zillah Piękną, Irada Silnego, i
> Enocha Pierwszego Władcę.

> I opłakiwaliśmy ich wszystkich, jako że wszyscy byliśmy
> jednego rodzaju,
> wszyscy z rodzin dzieci Kaina.

> Mimo że to miasto było tak wspaniałe jak Kaina,
> ostatecznie
> Postarzało się.
> Tak jak wszystkie żyjące rzeczy, powoli zaczęło
> umierać.
> Na początku bogowie nie ujrzeli prawdy,
> A kiedy w końcu ujrzeli było
> za późno dla nich.

> Tak, jak powiedział Uriel,
> zasiane ziarno Zła
> zakwitło krwawo-czerwoną
> różą
> i [Troile], Dziecko
> Dziecka Dziecka
> powstało, i zabiło swego
> Ojca, Brujaha.
> I jadło z ciała jego.
> Wtedy wojna zniszczyła miasto
> I nic być już nie mogło
> jak było niegdyś.

> Trzynastu ujrzało swe miasto
> zniszczone i moc swą
> wyczerpaną,
> i zmuszeni byli by
> ujść, a ich Potomstwo
> wraz z nimi.
> I wielu zginęło
> podczas ucieczki, gdyż
> słabymi się stali.
> A kiedy zarządcy odeszli,
> wszyscy samowolnie tworzyli
> swoją Trzodę,
> I szybko było wielu nowych Spokrewnionych,
> Co rządzili wszędzie na obliczu Ziemi.
> Ale trwać to nie mogło.

> Po czasie, stało się tak, że było zbyt wielu
> Spokrewnionych
> I znów wojna rozgorzała,
> Starsi byli już głęboko ukryci,
> Gdyż nauczyli się uważać,
> Ale dzieci ich ustanowiły
> własne miasta i Pomiot,
> I ci byli zabici w
> wielkiej fali wojny.
> Wojna tak była totalna, że
> nikt z tej Generacji
> Nie powie o sobie już więcej.
> Fale ciał ludzkich słane były poprzez
> kontynent
> Z rozkazem burzenia i palenia miast
> Spokrewnionych.
> Śmiertelni myśleli że walczą w
> ich własnej wojnie.
> Ale to dla nas przelali swą
> krew.

> Kiedy wojna skończona była,
> Wszyscy Spokrewnieni ukryli się przed sobą
> I przed ludźmi co otaczali
> ich.
> W ukryciu do dziś pozostaliśmy,
> Bo Jyhad trwa nadal.

> I nikt nie jest w stanie rzec kiedy Kain powstanie,
> znowu,
> ze snu swego w ziemi,
> i wezwie do miasta Gehenna,
> Ostatniego Miasta, Miasta Sądu.
> Jyhad trwa nadal.

Autor: Seth

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.