# Tawerna RPG numer 81

## Opowieść o Crone

> Przez rok i dzień
> Kain ciężko pracował na usługach
> Crone, która dzięki krwawej-mądrości
> związała go jako poręczenie
> jak jakiegoś więźnia.

> Mogła nawiedzać go nocami
> zmuszać go by dał jej krew
> na sekretne eliksiry
> i potężne recepty

> Mogła zabrać Dziecko Dziecka jego
> i ślad po nim ginął.

> Ale Kain był mądry. Nie pił już z niej
> nigdy więcej.
> A ona go nie zmuszała, myśląc
> że zawsze już będzie jej Trutniem.

> Jednej nocy. Kain przyszedł do Crone
> w lesie,
> i opowiedział jej sen straszliwy
> jaki miał podczas nocy.

> "Bałem się o życie, Crone
> Bałem się przepowiedni Auriela,
> i żądzy moich Dzieci na krew moją.
> Opowiedz mi wiedzę tajemną, żeby mógł
> być mocny przeciwko swoim."

> I Crone weszła w zagajnik
> osik,
> odłamała konar.
> Wzięła ostry nóż
> o zaostrzyła konar.

> "Weź ten kawałek żywego lasu,
> ostry, silny,
> przebij serce swego krnąbrnego dziecka.
> Uczyni go to nieruchomym,
> i na twoje rozkazy.
> Zamiast ucztować na krwi serca twego,
> poczuje wagę sprawiedliwości twojej."

> Kain rzekł. "Dzięki Matko," i
> wtedy, poruszając się szybkim ruchami,
> Kain wziął kołek z drewna osiki,
> chwycił go i uderzył nim
> głęboko w serce Crone.

> Jako że Kain, mądry Kain
> nie ucztował na niej przez rok i dzień jeden
> i jako że przez Wolę zmusił
> ręce swoje, złamał Łańcuchy które nałożyła
> na niego, i odwrócił swoje szczęście.

> Zaśmiała się jeszcze, kiedy krew zburzyła się
> i zalała jej usta.
> Jej oczy wypełniły się nienawiścią.
> Kain
> pocałował ją
> raz, pocałował ją
> zimno, osuszył wargi,
> i zostawił ją tam
> na łagodny uśmiech Rafaela:
> słońce które wstawało.

Autor: Seth

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.