# Tawerna RPG numer 79

## (...)

> Gdy kwitnie bez patrzę w przeszłość,
> Jakże daleką, a zarazem tak bliską.
> Niesprawiedliwy czas biegnie nieubłaganie,
> Pędząc przed siebie kradnie kolejne dni.
> Przyśpiesza gdy mówię witaj,
> Okrutnie zwalniając tuż po pożegnaniu.
> Stoimy razem na krawędzi nicości.
> Trzymając się za ręce patrzymy w dal.
> Z pustki wyłaniaja sie obrazy przyszłości,
> Mijamy je wypatrując wspólnych marzeń.
> Kolejne łzy tworzą ścieżke na moim policzku.
> Ależ nie! Proszę nie wycieraj ich. One są inne.
> Kojące łzy szczęscia.
> Jakże ich niewiele.

Autor: Vircung

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.