# Tawerna RPG numer 73

## Akt stworzenia w aktach wielu czyli sztuki komiczne, acz niekoniecznie...

### CZĘŚĆ IV, czyli etiuda hagiograficzna O ORŁACH, SOKOŁACH, HEROSACH.

Dramatis personae (in order of appearance):

> Tulkas, Aule, Orome, bogowie z nudnościami.

> Manwe, bóg po prośbie.

> Narrator, ale tylko dwa razy.

> Eru, czyli Siła Sprawcza.

> Głosy, z Dołu.

> Stworzonko, w technikolorze...

> Czas akcji: przed czasem.

> Przestrzeń akcji: poza przestrzenią.

Polanka. Bogowie. Leżą. W kółeczku. Nieciekawie jakoś...

Tulkas:

  Nudno!

Aule:

  Nudno!

Orome:

  Nudno!

Manwe:

  Eru!
  Stwórz coś, do cholery!
  Daj stworzonku oczka, nosek
  i cztery litery...

Narrator:

  Po raz pierwszy.

  Na to Eru:

Eru:

  Dobra. Chcecie,
  będę majsterkował!
  Tradycyjnie: z dołu stopy,
  a na czubku głowa.

  Dam mu brzuszek, dam mu wąsik,
  by było ciekawiej...

  Pstryka palcami.

  Ot, gotowe. Chcecie widzieć?
  Nadlatuje z prawej...

Rzut kamery w prawo... Rzut kamery w lewo... Jeszcze raz w prawo... Można przechodzić.

Manwe:

  Patrzy na horyzont.

  Wzrok mam dobry, to opowiem...
  Niewielkie rozmiary...
  Cały w aurze, a poświacie...
  Kombinezon szary...

  Fajne cacko! Tak medialne
  i w technikolorze...
  Może ptak? Może samolot?

Głosy:

  Chóralnie, a z dołu.

  Nie! To jest nasz Orzeł!

  Nasz bohater osobisty...
  Nasz Ci on jest cały...

Narrator:

  Po raz drugi, tonem sentencjonalnym.

  Tym sposobem, proszę Państwa,
  powstał Adam Małysz...

Kurtyna!

Autor: UnionJack

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.