# Tawerna RPG numer 67

## Na progu

> Atramentowa mgła
> Latarnie i światła domów

> ...ledwo jaśniejąca łuna miasta
> przykryta granatową zorzą

> Dokonała się męka dnia
> Odchodzi w nieświadomość

> ...zapomniany
> w kłamstwie snu

> Cienie przechadzają się po dywanie
> Zanikające blaski na dnie pokoju

> Ostatni spacer

> ...zamknięty w ścianach
> wieczornego muru

Na dnie odczuwania znów światło. Nowy Promień rozrywa ciało. Zmierzch wcale nie wchodzi bezgłośnie do pokoju. Ciepły cień wszystko ogarnia krzykiem.

Na Progu.

"Czymże jestem przechodząc przez pokoje..?" - Olorolasse

Czym jesteśmy, przyjacielu, gdy mijamy ściany, zamykające się nad nami niewidocznym więzieniem, gdy jedyną realną granicą są uporczywie mijane progi kolejnych dni. Gdy zmierzchy i świty wyznaczają tylko granice bólu, a noce nie oferują niczego bardziej wartościowego od zwodniczej iluzji prostego kuglarza. Złoto i czerwień płynące przez nasze gardła nie gaszą Pragnienia.

Jak nazwać czas, który gubi swój własny rytm w natłoku gestów i spojrzeń. Jak zamknąć w ramach tą cudowną mozaikę, gdy najpiękniejsza jej część jest niedostępna. Czy można dostrzec prawdę w codziennym żarcie i rozpacz w śmiechu piątkowego wieczoru? Przywrócić spokojny puls, uwolnić urywany oddech, a drżenie rąk zagłuszyć radością.

Oczy niewidzącego zapatrzone w jedyny obraz, oddzielony od nich murem codziennych tortur.

...na dnie odczuwania światło.

Autor: Narmo

Pewne prawa zastrzeżone. Tekst na licencji Creative Commons.