html>

Kieszeń - czyli głęboka refleksja de Veritasa (w rytm org. Przestrzeń - Doniu) Rzecz dzieje się gdzieś w wielkiej wieży maga gdzie drużyna po uprzednim uśpieniu strażników i złamaniu zabezpieczeń beztrosko zaczęła ją plądrować. W rolach głównych: Kajlus de Veritas - drużynowy złodziej, bard i poeta w jednej osobie Yankh - (czyt. Janh) średnio poziomowy pazerny mag Grangh Dzielny "Grandzel" - krasnolud i nic więcej *** Zamknij oczy, one nie będą ci już teraz potrzebne /powiedział mag usypiając zaklęciem ostatniego strażnika/ Ref. (chór śpiewany przez kiwający się rytmicznie w półmroku komnaty tandem w postaci drużynowego maga i krasnoluda) Tylko ja i moja kieszeń wkładam w nią co najlepsze. (teraz) /chowając do wielkiego worka kolejne złote świeczniki, biżuterię i inne dobra/ Tylko ja i moja kieszeń biorę w nią co najlepsze. I nie oddam... 1. Wszyscy dawno w Morfeusza objęciach /spoglądając na uśpionych strażników/ Ja sam bez kontroli, bez pay-backu, bez cięcia Wiem - ile mogę, tyle dam wam muzyki, talentu Kiedy inni toną w morzu ekstrementów /zerkając na sporą kałużę pod jednym ze strażników, któremu najwyraźniej nie wytrzymały zwieracze/ Ty się nie daj, słuchaj - noc dla takich jak ja wstaje Korzystaj bo krótka, Bell dwa razy jej nie daje Jak nielegal życie - pełne szumów i wypaczeń Przypałów, historii prostych - tu zobaczysz /zerkając przez ramie MG by wypatrzyć kolejne wątki fabuły na jego kartce/ Dużo więcej niż w karierze, ciągle j**ie jeden z drugim /spoglądając na kompanów, którzy klnąc nieporadnie zmagali się z wiekiem skrzyni/ Pali Yankha, dziś mieli skandal /w szczególności na Yankha, któremu zabezpieczenia magiczne jednej ze skrzyń zapaliły nagle dłoń / Fifka znowu opalona, / z uśmiechem patrząc jak ogień się rozprzestrzenia na przyrodzenie maga/ w wieży magia sroga Klitka też jest podpalona /i na brodę krasnoluda/- i co ma zrobić powiedz? Ja notuję to spod powiek i nie oceniam Tylko biorę na talerzu /uzupełniając srebrną tace kolejnymi wisiorami/ co się kręci w twojej wieży Kiedy nocą wracam, kładę na stół obie dłonie /królicze łapki, które zwykł nosić na szczęście/ Patrzę na nie, myślę sobie - wytrzymam? utonę? /czując jak pojawia się magiczny strumień wody gasząc krasnoluda i maga/ Już nie biegam po podwórku z piłką /do metalu/ w podartych portkach I nie podglądam starszych elfek na koloniach Tamte chwile już daleko za mną, są coraz bledsze Mały wariat Kajlus przypomina Kajla jeszcze Mam farta - wiem o tym, wielu go nie ma /potrącając kilka ludzkich czaszek lezących w rogu komnaty/ Mam coś, co kocham i kogoś, z kim to dzielę /z niesmakiem spoglądając na resztę drużyny/ Dla wszystkich, o których myślę teraz w nocy /zerkając na obraz właściciela wieży, magnusa strasznego/ Nucę refren, ale potrzebuje kogoś do pomocy /ciągnąc wór w kierunku wyjścia/ Ref. (chór śpiewany przez kiwający się rytmicznie tandem w postaci drużynowego maga i krasnoluda dobierających się jeden przez drugiego do otwartej już skrzyni) Tylko ja i moja kieszeń wkładam w nią co najlepsze. (teraz) /chowając do wielkiego worka kolejne srebrne precjoza i szlachetne kamienie/ Tylko ja i moja kieszeń biorę w nią co najlepsze. I nie oddam... 2. Mam coś, czego nie mają inni (wiem) /chowając w ukryciu przed drużyną za pazuchę całkiem piękny naszyjnik/ Z tego powodu mam czuć się winny? (nie) Biorę dla siebie co trzeba, zgarne co mi jest dane /upychając w spodnie kolejny rubin/ Mam talent, chociaż nic nie planowałem Ranek - witam mą szansę, gdy zmierzch ma mnie dosyć /zerkając za okno/ Jak Grandzel wypadam, mówię dosyć Czas, drużyna, miłość - najdroższe mi ziarna Chciałbym potem ich obrobić (sam wiesz) - wizja marna /spoglądając z politowaniem na uśmiechniętego jak dziecko krasnoluda/ Ilu się już pogubiło, ilu jeszcze? nie pytaj /omijając magiczny gobelin labiryntu, który służył tutaj jako jedno z kolejnych zabezpieczeń/ Ilu źle nadepnęło, ich prozą życia płyta /patrząc na zapadnie i leżące na dnie kości, zmiażdżone najwyraźniej jakimś sporym kamiennym blokiem/ Kręci się w kółko, a my jak stamtąd Zbieramy jak mrówki i uczucia, samogon /dodał zadowolony ze znaleziska krasnolud/ Kurz, tygodnie lecą, niezmienne tempo Wypadek na akcji nie jest opcją przyjemną /przeskakując magiczny dywan spopielenia/ Nic nie wiesz na pewno, jutro jak szkic, a nie błoto Oby do wyjścia i oby zlać się z nocą Życzenie - zdrowym być, mieć za co żyć /zamruczał mag znajdując wysokopoziomowe zaklęcie w zwoju zwane życzeniem/ Mieć dach nad głową - pod nim z bliską ci osobą /dodał cicho krasnolud gładząc czule topór/ Dlaczego tak trudno - pytasz, ja nie odpowiem Nie jestem Bogiem /zerkając na swoją kartę postaci/- przemyśl to sobie! To, że rozbezpieczam, że daję wam wiarę We własne siły, że otwieram wam zamek To znaczy tylko, że wymagam od was więcej Co ty robisz? / zapytał drużynowy mag czując jak czyjeś ręce szybko i fachowo go obszukują/ Sam nie wiem - miej swoją Kieszeń... Ref. (chór śpiewany przez kiwający się tandem w postaci drużynowego maga i krasnoluda oddalających się powoli w mrok nocy) Tylko ja i moja kieszeń wkładam w nią co najlepsze. (teraz) Tylko ja i moja kieszeń wziąłem w nią co najlepsze. I nie oddam... Autor: Suriel
| (c) Tawerna RPG 2000-2004, GFX by Kazzek, HTML by Darky |