Lustro Gdy rano wstałem, w lustro spojrzałem, A w lustrze widać małe dzieciątko. Śmiało się do mnie, też się zaśmiałem Matka trzymała swe pacholątko. Od siódmej rano do pierwszej w południe Czas mi przeleciał jak z bicza trzasnął Brzuszek mi rośnie, twarz ciągle chudnie Gdym spojrzał w lustro, z wrażenia żem wrzasnął. W lustrze stał szlachcic, wieku średniego Z głową zgoloną, podkręconym wąsem Chora matka na wózku koło niego Mówi do syna wyciszonym głosem. A ja, jak wryty, w lustro wpatrzony Nie zwracam uwagi na matczyne słowa Przy moim boku brakuje żony Czy ja kawaler? Czy matka - wdowa? Tego się chyba już nigdy nie dowiem Czasu straconego, nie da się odrobić Pędząc za sukcesem, przypłacałem zdrowiem Swoim, matczynym - byle zarobić. Godziny biegną, któż je zatrzyma Jest ósma wieczorem, idę do lustra A w lustrze staruszek, w ręku laskę trzyma Zmarszczone czoło, popękane usta. Obok staruszka pusty wózek stoi Starzec w czerń ubran - chyba w żałobie, Czy czas zranione serce zagoi? Tego się chyba już nigdy nie dowie. I tak minęła doba życia mego. Jak stałem przed lustrem, tak do dziś stoję, Od lat młodziutkich, do wieku starczego W lustrze jak w życiu - odbicie moje. Autor: Macias
| (c) Tawerna RPG 2000-2004, GFX by Kazzek, HTML by Darky |