Scheda po Tolkienie Kowale trudu i obłudy, Złotnicy zła, szlifierze zysku Myśl nazywają córką nudy Choć są więźniami swych pomysłów, Wycisną wszystko z ziemskiej grudy - Przewrotne, chciwe krasnoludy. Wiedzący skąd wiatr grom przywieje, Ale zapobiec mu niezdolni, Starych zagrożeń drążą rejestr Żeby od nowych świat uwolnić, A wiatr z nadziei ich się śmieje - Osamotnieni czarodzieje. Niepomne swoich własnych zmarłych, Ale na grobach ich oparte, W ochrypłych obracają gardłach Skargi - na strzępy słów podarte; Tylko by tarły się i żarły Okrutne, nieszczęśliwe karły. Przejrzyste dla tych, którzy nie śnią, Zawsze obecne w świecie dzieci, Odchodząc cicho ścieżką leśną Co śladem ich przez chwilę świeci Pędzelkiem zmierzchu wróżbę skreślą - Elfy ze swoją smutna pieśnią. Oto mieszkańcy świata wojen O wielkie sprawy bez spoczynku, Zaludniający myśli moje Gdy siadam z fajką przy kominku; Więc o nich śnię i ich się boję - Hobbit stęskniony za spokojem. Autor: Jacek
| (c) Tawerna RPG 2000-2004, GFX by Kazzek, HTML by Darky |