| O SPOKOJNYM DRUIDZIE Pośrodku lasu bez jarzma czasu bez troski tyranów bez lękowych stanów druid wiekowy spokojny i zdrowy żył w skromnej chatce (nie na kurzej łapce) Druid ów niemłody jużci bez urody spokojne miał nerwy mimo pewnej werwy cieszył się przyrodą fauną i pogodą florę wąchał lub zjadał (czasem ją też badał). Razu pewnego dnia spokojnego wyszedł po jagody by sok dla ochłody zrobić zdrowy i smaczny choć trochę cudaczny bo też z owocami (chyba jeżynami). Pod nosem śpiewając w las się zapuszczając szukał kilka godzin trochę się nachodził gdy wtem coś zagrzmiało i się rozpadało tak bez ostrzeżenia (rolnik deszcz docenia). Deszcz się skończył szybko wody dolał rybkom jednak druida naszego przemoczył całego od stóp bosych do głowy ot katar gotowy zakpił druid oczywiście (i kichnął siarczyście). Ledwo to się stało ciało się skąpało bo wpadł druid do wody lecz nie dla ochłody poślizgnął się w błocie minął dwie paprocie trafił do kałuży (po nos się zanurzył). Wyszedł bez uśmiechu lecz w druida wieku spokój drogę kreśli niczym topór cieśli więc druid w drogę ruszył, gdy się w nogę uderzył nielicho (kichnął przy tym cicho). Kamień był na drodze stopa boli srodze rad nierad rzucić trzeba parę słów do nieba westchnął druid głęboko gdy mu nagle w oko wpadła mała muszka (chcę w końcu do łóżka!) Potarł druid oko muszka gdzieś głęboko schowała się mała w końcu chce być cała spojrzał druid okiem tym zdrowym gdzieś bokiem wilk pojawił się blisko (musi mieć tu siedlisko). Pędzi druid stary odgania złe mary płuca gromy ciskają ile siły mają dopadł druid chatki taki on jest chwatki lecz spokój gdzieś spłynął (z deszczem, het, doliną...). Autor: Ruichi email: ruichi@vgry.net |  |  |