| POLANA LORIEN W Lorien lesie Jak wieść niesie, Odbyła się wielka zabawa. A na tej hulance wszyscy bili brawa Jarlaxle'owi i Ruichi'emu. A w szczególności jemu Bo lubiany był bardziej widocznie. A wszyscy go nazywali potocznie Mistrzem ukwieconej polany Bo Jarlaxle został wylany Z posady mistrzowania w cornerze. On wołał "Nie w tej erze" Lecz na nic jego pogróżki, Bo już biorą go za nóżki I przez okno z hukiem wyrzucają! Widać guza szukają. Bowiem Jarlaxle to człek mściwy, A na dodatek chciwy. Bo w całym kąciku Zajmuje bajtów bez liku. Jarlaxle powziął zemstę więc I gdy dotarł do lasu strażnika w głowę bęc! Zabrał mu łuk i strzały Bo nieuzbrojony był cały. Wchodzi na mallorna - piękne drzewo, I widzi Ruichi'ego! Ach, na pomstę już czas! Zabiję wszystkich was! Lecz nagle jego sumienie Mówi, "Po co zabijać całe plemię?". W Jarlaxle'u budzą się uczucia, Wymięka jak guma do żucia. Schodzi na dół zrozpaczony cały. Rzuca na ziemię łuk i strzały. A Ruichi uśmiechnięty od ucha do ucha. Bo dostrzega w Jarlaxle'u dobrego druha, Bo widzi jak przykro Jarlaxle'owi jest. "Nie martw się! Tyś też jest the best! Tylko nie zajmuj miejsca w kąciku tyle! Bo zostaniemy w tyle. Cała Tawerna ma bajtów określoną ilość. A tyś ją zajął już i tak za dość." Po tym pięknym pocieszeniu, I po długim publiki milczeniu, Zabawa dalej trwała. A zebrana ludność cała Podziwiała już zawsze mistrzów dwóch. Bo to poezji w ich lesie duch! Autor: Denethor email: Namiestnik_gondoru@op.pl |  |  |